Als een mantel
verschenen op
De Neerkant 2017
muziek A.Deiwiks
Als een mantel
sluit je ogen maar
nu valt de nacht
als een mantel voor jou
mijn liefste slaap zacht
wees niet bang voor het donker
ik zing je een lied
als een mantel voor jou
mijn liefste vrees niet
sluit je ogen maar
nu valt de nacht
als een mantel voor jou
mijn liefste slaap zacht
wees niet bang voor de kou
een engel staat klaar
met een mantel voor jou
ga nu maar
Dan huilt mijn hart
verschenen op
De Neerkant 2017/Live in tijden van corona 2022
muziek L. Jansz
Dan huilt mijn hart
als de zon opgaat boven de stad
waar ik jou o jou heb liefgehad
waar wij onze levens deelden
en onze kinderen speelden
waar nu nog slechts ruïnes staan
want legers zijn voorbijgegaan
dan huilt mijn hart
mijn droeve hart
als de zon opgaat boven het veld
en de doden zijn de doden zijn geteld
onze zonen onze vaders
zij die zijn verraden
verkwanseld voor een ideaal
een droom een god een generaal
dan huilt mijn hart
mijn droeve hart
als de zon opgaat bij de rivier
en jij mijn lief bent niet meer hier
de tuinen zijn verlaten
verscheurd zijn ook de straten
dan dwaal ik waar geen stad meer is
een haveloze erfenis
dan huilt mijn hart
mijn droeve hart
Meester van het geld
verschenen op
De Neerkant 2017/Live in tijden van corona 2022
muziek G. Paat (L. S. van Schoonderwalt)
Meester van het geld
ooit voer je met schepen naar verre landen
keerde je terug met buit en het bloed aan je handen
want wie jou in de weg stond werd afgeslacht
en wie weerloos was als vee naar de markt gebracht
daar in ‘t verre oord nam je have en leven
zo roofde je voort boven wetten verheven
je kreeg wat je wou je kreeg wat je vroeg
maar hoeveel het ook was het was nooit genoeg
bloed kleurde de velden geen mens werd gespaard
de slachters werden helden een standbeeld waard
en met het loon van roof uit verre paradijzen
onder de vlag van jouw geloof bouwde jij je paleizen
meester van het geld
je dagen zijn geteld
je slavernij je dwingelandij
jouw dagen zijn voorgoed voorbij
nu zit je hier in je villa’s en je banken vol geld
je geld dat is gegroeid als een kankergezwel
het vreet alles op, vreet door alles heen
straks is alles weg en ben je alleen
verdwenen de wouden de dieren in het veld
de zeeën dood vergiftigd door jouw geld
de halve wereld kwijnt door schulden aan jou
meester van het geld is dat wat je wou
dan hoop ik dat je verzuipen zal in je geld
en als eenmaal jouw dagen zijn geteld
dacht je dan dat iemand jou ooit vergaf?
de hele wereld zal dansen op jouw graf!
meester van het geld
je dagen zijn geteld
je slavernij je dwingelandij
jouw dagen zijn voorgoed voorbij
De naakte waarheid
verschenen op
De Neerkant 2017/Live in tijden van corona 2022
De naakte waarheid
de naakte waarheid strompelt voort
van huis en haard verjaagd
zo rammelt zij aan elke poort
maar geen mens die haar verdraagt
nee geen mens die haar verdraagt
en overal waar zij maar komt
sluit men deuren ramen
terwijl men er zijn tenen kromt
de waarheid moest zich schamen
ja de waarheid moest zich schamen
waarom geen kleed, geen damesjas
want naaktheid is een schande
een schande voor ons mensenras
dat zij in het vuur mag branden
na dagen maanden zwerven
en moe van het gevecht
heeft zij zich ergens op een erf
om er te sterven neergelegd
om er te sterven neergelegd
zo ligt zij daar opgebaard
men komt uit verre landen
als ware het een bedevaart
naar de waarheid en haar schande
naar de waarheid en haar schande
men spreekt er fluisterend vol ontzag
de wereld is van haar bevrijd
ja zo straft men slecht gedrag
maar toch jammer van zo’n mooie meid
ja toch jammer van zo’n mooie meid
waarom geen kleed, geen damesjas
want naaktheid is een schande
een schande voor ons mensenras
dat zij in het vuur mag branden
onlangs heeft men mij verteld
dat er, het is waar misschien,
ergens op een vuilnisbelt
een naakte waarheid is gezien
een naakte waarheid is gezien
mocht jij haar ooit ontmoeten
vertel haar dan hoe ik haar mis
dansend op haar blote voeten
zoals ze mij het liefste is
zoals ze mij het liefste is
De ballade van Sarina en Kromo
verschenen op
De Neerkant 2017
De ballade van Sarina en Kromo
zij was zo mooi als het maanlicht
men schreef haar naam in het zand
Sarina het kind uit de desa
wie dong er niet naar haar hand
toen is de planter gekomen
heeft haar uit haar huis gesleurd
heeft wat hij kon nemen genomen
zo zeg ik u is het gebeurd
om een glimp van haar kind op te vangen
heeft zij om erbarmen gevraagd
maar is bij de poort van de planter
ten slotte voorgoed weggejaagd
Sarina het kind uit de desa
een ossenkar bracht haar naar huis
ligt voorgoed in het zand te slapen
waar de wind in de bomen ruist
heren, hoor mij aan
geen recht is hier gedaan
waar de zon de aarde verschroeide
ploegde Kromo het veld
oogstte de rijst die er groeide
werd door geen honger gekweld
een ambtenaar is er gekomen
verklaarde de oogst verbeurd
heeft wat hij kon nemen genomen
zo zeg ik u is het gebeurd
om niet van de honger te sterven
heeft Kromo om recht gevraagd
maar is bij de poort van de ambtenaar
ten slotte voorgoed weggejaagd
waar de zon de aarde verschroeide
ligt Kromo nu niet ver van huis
in het veld waar de rijst ooit groeide
en de wind in de bomen ruist
heren, hoor mij aan
geen recht is hier gedaan
Sarina het kind uit de desa
wie dong er niet naar haar hand
Kromo ploegde de velden
schreef namen in het zand
zij waren voor elkaar geboren
maar kwamen nooit samen naar huis
er is meer dan een droom verloren
waar de wind in de bomen ruist
er is meer dan een droom verloren
waar de wind in de bomen ruist
De treurwilg en de linde
verschenen op
De Neerkant 2017
De treurwilg en de linde
hier in het groene gras
onder de treurwilg en de linde
hoop ik iets terug te vinden
hier in het groene gras
waar ik een jongen was
die zich niet kon binden
aan haar die ik beminde
toen ik een jongen was
wil je bij me zijn
bij me zijn voor altijd
tot voorbij de tijd
wil je bij me zijn
ik vond die woorden niet
ik kon ze nergens vinden
bij de treurwilg en de linde
vond ik die woorden niet
en zo is zij weggegaan
heeft alles meegenomen
mijn angsten en mijn dromen
sporen in het zand
onder palm en tamarinde
hoopte ik te vinden
sporen in het zand
die leidden naar mijzelf
de voetstap van een dode vader
bracht mij stap voor stap weer nader
nader tot mijzelf
en tot de jongen die ik was
die zich niet kon binden
aan haar die hij beminde
aku mau bersamamu
selamanya bersamamu
aku mau*
wil je bij me zijn
bij me zijn voor altijd
tot voorbij de tijd
wil je bij me zijn
’t is daar dat ik ze vond
in het land van Insulinde
onder palm en tamarinde
dat ik de woorden vond
en hier op het groene gras
weet ik wat ze zeggen konden
nu ik ze heb gevonden
aku mau bersamamu
selamanya bersamamu
aku mau*
* ik wil samen met jou
voor altijd samen met jou
wil ik
Ik was een hippie
verschenen op
De Neerkant 2017/In tijden van corona 2022
Ik was een hippie
ik herinner mij het huis
een boerderij in Brabant
wij reizigers uit Holland
wij voelden ons er thuis
zo kwamen wij er aan
eind zestiger jaren
wat jongens met gitaren
voorgoed van huis gegaan
wij dachten dat wij daar
te midden van de bossen
een schuld in konden lossen
aan de wereld en elkaar
om met een ideaal
het tij te kunnen keren
het strijden te bezweren
om macht en kapitaal
zeven in getal
bouwden wij er kamers
sloegen met zware hamers
de schotten uit de stal
o de winter was er koud
maar wij hielden ons staande
en zo is er in die maanden
een luchtkasteel gebouwd
ik was een hippie
een hippie ben ik ooit geweest
ik was een hippie
ben het misschien nog steeds
wij speelden overal
waar wij maar konden spelen
en zongen onze kelen
schor op feest en festival
en werden gul beloond
in die aardse paradijsjes
er dansten naakte meisjes
en iedereen was stoned
make love not war
dat is wat wij geloofden
dat is wat wij beloofden
aan elk welwillend oor
om ‘s nachts bij open vuur
elkaar nog te onthalen
op liedjes spookverhalen
tot in het ochtenduur
ik was een hippie
een hippie ben ik ooit geweest
ik was een hippie
ben het misschien nog steeds
het is voorgoed voorbij
het werd nooit echte vrede
we wonen moegestreden
nu weer keurig in een rij
met beide benen op de grond
en in het kasteel verlaten
waait door kieren gaten
de wind het spinrag rond
op dit allerlaatste uur
zou ik er wat voor geven
om al is het maar voor even
weer te zitten bij het vuur
met mijn vrienden uit die tijd
de liedjes spookverhalen
de mooie idealen
die raak je nooit meer kwijt
ik was een hippie
een hippie ben ik ooit geweest
ik was een hippie
ben het misschien nog steeds
Barbara
verschenen op
De Neerkant 2017
Barbara
daar lig je met je ogen dicht
zomaar op de cover
van het magazine dat voor me ligt
waarin je met een lover
alles doet
ik wist eerst niet of jij het was
het was zo lang geleden
het mooiste meisje van de klas
dat alom werd aanbeden
verlegen evengoed
en nu lig je met je ogen dicht
dan zomaar op de cover
van het magazine dat voor me ligt
en waarin je met een lover
alles doet
Barbara
Je mooie ogen Barbara
Je mooie lippen Barbara
Je mooie borsten Barbara
ik weet het ik was nog een blaag
verliefd op een meisjeslach
verloor mezelf maar al te graag
in dagdromen en ach
het was zo zoet
je krullen neigden naar het rood
de kuiltjes in je wangen
als je wist hoe ik ervan genoot
om naar jou te verlangen
evengoed
ik was nauwelijks zeventien
en had nog niets geleerd
ik had nog niemand naakt gezien
maar wel gefantaseerd
zoals een jongen doet
Barbara
je mooie ogen Barbara
je mooie lippen Barbara
je mooie borsten Barbara
ja, de jaren zeventig
naakt hoorde er bij
ik herinner het mij levendig
de liefde was er vrij
en zo leek het goed
maar waar ik moeite had om aan een vrouw
mij helemaal te geven
genoot jij wel dat zie ik nou
vrijmoedig van het leven
en onvermoed
zoals je daar ligt op de cover
dat verwart mij nog het meest
zou ik ooit die lover
kunnen zijn geweest
vol overmoed
Barbara
Je mooie ogen Barbara
Je mooie lippen Barbara
Je mooie borsten Barbara
wat deed je na het magazine
hoe is het jou vergaan
zal ik je ooit weerzien
of ben jij ver weg gegaan
voorgoed
Barbara
Je mooie ogen Barbara
Je mooie lippen Barbara
Je mooie borsten Barbara
De Never Ending Tour
verschenen op
De Neerkant 2017/Live in tijden van corona 2022
De Never Ending Tour
ooit werd mij een verhaal verteld en ik vertel het door
van iemand die zijn ziel verkocht had en in ruil daarvoor
gitaar kon spelen als een god geprezen waar hij zwierf
zijn naam was Robert Johnson nog geen dertig toen hij stierf
nou hier komt Bob Dylan jong met frisse overmoed
zei hij wat Robert Johnson deed dat kan ik net zo goed
dus nam hij zijn gitaar en klopte bij de duivel aan
zei: heeft u een offerte voor de zin van mijn bestaan
de duivel zei: ga zitten Bob ga zitten wees mijn gast
kies wat je het liefste wil wat het beste bij je past
het schrijven van de mooiste songs een meester op gitaar
succes tot aan je dood of heel veel vrouwen zeg het maar
wel als het kan, zei Dylan, gaarne het totaalpakket
maar misschien is dat teveel gevraagd of bent u druk bezet
de duivel zei: je bent hier aan het juiste adres
de prijs is: tot je dood zul je zijn slaaf van je succes
is dat alles? vroeg Bob Dylan blij en speelde een akkoord
en het was alsof de echo klonk tot aan de hemelpoort
en toen hij zong was men het eens: zo’n lied was nooit gehoord
alsof de wereld was veranderd bij het horen van Bob’s woord
hij werd al snel beschouwd als de profeet van zijn tijd
zijn aanhang groeide met de dag en hij voelde zich gevleid
maar toen zijn huis belegerd werd vond hij het wel genoeg
ik ben blij met wat ik kreeg maar dit is veel meer dan ik vroeg
vrezend dat de duivel hem niet meer te woord zou staan
klopte Dylan deze keer bij god de vader aan
zei: ik heb de duivel onbesuisd een toezegging gedaan
maar nu heb ik spijt en smeek ik u maakt u het ongedaan
mijn zoon, sprak god, een peulenschil dat heb ik zo gedaan
maar zweer dan je succes af en leid een stil bestaan
is dat alles? vroeg Bob Dylan blij en kuste zijn vriendin
en wijdde zich met heel zijn hart aan haar en hun gezin
het was een paar jaar later dat het kriebelen begon
ik bezing gewoon gods glorie was de list die hij verzon
god hield zijn mond en dacht waarschijnlijk dat is mooi verdiend
op het gezicht van de duivel was ook niets te zien
maar niet lang daarna viel het gezin uiteen
en tot vandaag de dag is als een rollende steen
als een rollende steen langs een eindeloos parcours
Bob Dylan onderweg met zijn Never Ending Tour
Groene ogen
verschenen op
De Neerkant 2017
Green Green Eyes 1973, vertaald
Groene ogen
mijn liefste spreekt met stilte
ze zegt er alles mee
voor elke zin een klein gebaar
een glimlach is haar nee
en dan blijf ik een bedelaar
totdat ik weer verdrink in haar
watergroene ogen als de diepe zee
ja de kleuren van mijn lief
ze kleurt mijn dag er mee
met borsten wit als sneeuw
en haar als goudlamé
met tranen zilt en zilvernat
en lippen roze als rozenblad
en watergroene ogen als de diepe zee
de blik van mijn geliefde
ken ik van lieverlee
boekdelen en gedichten
draagt zij er met zich mee
van hoop en liefde en hoe dicht
soms wanhoop bij verlangen ligt
in haar groene ogen als de diepe zee
bij elke stap die ik hier doe
op dit vreemde bal masqué
is zij in mijn gedachte
en danst ze met me mee
te weten dat ze van me houdt
ze is ver weg hier is het koud
en dorst ik naar haar ogen en de diepe zee